1. آب معدنی طبیعی اسید متاسیلیک: به آب معدنی با محتوای اسید متاسلیسیک بیشتر یا مساوی 25.0 میلی گرم در لیتر اطلاق می شود (برای محتوای بین 25.0 میلی گرم در لیتر تا 30.0 میلی گرم در لیتر، دمای آب منبع باید بالاتر از 25 درجه باشد). اسید متاسیلیک عمدتاً از هوازدگی و هیدرولیز آلومینوسیلیکات ها (مانند فلدسپات) در لایه های زمین شناسی منشأ می گیرد و به مقدار سیلیس ارتباطی ندارد. آب معدنی متاسلیسیک اسید-توسعه یافته ترین نوع آب معدنی طبیعی برای آشامیدن در کشور من است.
2. آب معدنی طبیعی استرانسیوم: به آب معدنی با محتوای استرانسیم بیشتر یا مساوی 0.20 میلی گرم در لیتر اطلاق می شود (برای محتوای بین 0.20 میلی گرم در لیتر تا 0.40 میلی گرم در لیتر، دمای آب منبع باید بالاتر از 25 درجه باشد). عمدتاً در مناطق سنگ آذرین و سنگ آهک تولید می شود.
3. آب معدنی طبیعی گازدار: به آب معدنی با محتوای دی اکسید کربن آزاد بیشتر یا مساوی 250 میلی گرم در لیتر اطلاق می شود. این مواد معدنی که عمدتاً با محتوای بالای دی اکسید کربن آزاد مشخص می شوند، بیشتر در مناطق آتشفشانی و زمین گرمایی یافت می شوند.
4. آب معدنی طبیعی غنی از سلنیوم: به آب معدنی با محتوای سلنیوم بیشتر یا مساوی 0.01 میلی گرم در لیتر و<0.05 mg/L. It is mainly distributed in volcanic rock and selenium-rich strata areas and is a relatively rare type of mineral water.
5. آب معدنی طبیعی غنی از لیتیوم: به آب معدنی با محتوای لیتیوم بیشتر یا مساوی 0.20 میلی گرم در لیتر اشاره دارد. این عمدتاً در سنگهای آذرین اسیدی و مناطقی که اخیراً فعالیت آتشفشانی داشته اند توزیع می شود. به دلیل تحرک بالای لیتیوم، این نوع آب معدنی نسبتاً نادر است.
