منطقه کوه چانگ بای، همراه با رشته کوه های آلپ و قفقاز، منبع مهمی از آب معدنی طبیعی است. آلپ فرانسه منبع آب معدنی اوین است. منطقه آبگرم بلژیک به دلیل منابع آب معدنی طبیعی و چشمه های آب گرم خود مشهور است و منشاء کلمه "SPA" (آب درمانی) است.
منابع آب معدنی طبیعی چین عمدتاً در منطقه کوه چانگ بای در استان جیلین متمرکز شده است. این منطقه در منطقه حفاظتی شاخص جغرافیایی "جیلین چانگ بای" آب معدنی طبیعی گنجانده شده است که 16 شهرستان و شهر از جمله آنتو، جینگیو و فوسونگ را پوشش می دهد. شهرستان آنتو 106 چشمه معدنی با مجموع جریان روزانه 568000 تن کشف کرده است که عمدتاً آب معدنی از نوع متاسیلیک اسید است. شهرستان جینگیو به خاطر منابع آب معدنی فراوانش با حجم منابع بزرگ پیش بینی شده شناخته شده است. آب معدنی این منطقه بیشتر در لایه های بازالت آتشفشانی تشکیل شده و سرشار از مواد معدنی مانند متاسلیسیک اسید و استرانسیوم است.
علاوه بر این، منابع آب معدنی در سایر نقاط چین کشف و توسعه یافته است. برای مثال، یک منبع بزرگ آب معدنی طبیعی در شولی، شهرستان ییکسیان، استان آنهویی کشف شده است. حقوق معدن برای آب معدنی با موفقیت در منطقه Xiongjiamiao، شهرستان Qingcheng، شهر Qingyang، استان گانسو منتقل شده است. یک طرح توسعه و بهره برداری از منابع آب معدنی در نانشان، شهرستان هارونگ، استان هونان وجود دارد. منابع آب معدنی به طور گسترده ای در استان ژجیانگ توزیع شده است که عمدتاً از نوع اسید متاسیلیک است. وولیکوان در شهر ارشان مغولستان داخلی نیز چشمه معدنی معروفی است.
منابع آب معدنی طبیعی معمولاً در اعماق زیرزمینی در مناطقی از نظر زیست محیطی سالم و بدون آلودگی-با ساختارهای زمین‌شناسی منحصربه‌فرد قرار دارند. پس از ده‌ها تا ده‌ها هزار سال گردش عمیق، فیلتراسیون لایه‌های سنگ و انحلال مواد معدنی، شاخص‌های دینامیکی آب‌های زیرزمینی، مانند ترکیب شیمیایی، سرعت جریان و دمای آب، در نوسانات چرخه‌ای طبیعی نسبتاً ثابت می‌مانند و حاوی مواد معدنی یا عناصر کمیاب خاص هستند که استانداردهای ملی را برآورده می‌کنند.
