بسیاری از مصرف کنندگان به سادگی تصور می کنند که هر آب بطری شده "آب معدنی" است. این معمول است که مردم را تشنه می بینیم و می گویند: "من یک بطری آب معدنی می خرم" اما متوجه می شویم که آنها یک بطری "آب معدنی" خریده اند. آب معدنی و آب معدنی طبیعی اساساً متفاوت هستند. اولی آب تصفیه شده با مواد معدنی اضافه شده مصنوعی است، در حالی که دومی آب طبیعی غنی از مواد معدنی مختلف است. کارشناسان توصیه می کنند از نوشیدن آب معدنی در مقادیر زیاد خودداری کنید.
محتوای معدنی مبهم آب معدنی نگرانی مصرف کنندگان را در مورد ایمنی آن افزایش می دهد.
روی بستهبندی یک نام تجاری معروف داخلی آب معدنی، عبارت «افزودنیهای غذایی (کلرید پتاسیم و سولفات منیزیم)» قابل مشاهده است، اما مقادیر دقیق کلرید پتاسیم و سولفات منیزیم اضافه شده به وضوح ذکر نشده است. این ابهام در مقادیر مشخص این دو افزودنی شیمیایی به راحتی منجر به سوء تفاهم می شود.
کلرید پتاسیم یک مکمل الکترولیتی است که معمولاً در عمل بالینی استفاده می شود، اما مصرف بیش از حد مکمل پتاسیم می تواند باعث هیپرکالمی شود، در حالی که سولفات منیزیم یک ملین قوی است. بنابراین، یک پزشک در فضای مجازی پست کرد که "نوشیدن آب معدنی اساساً نوشیدن یک ملین است"، ایمنی آب معدنی را زیر سوال برد. علاوه بر این، حتی اگر آب معدنی فقط حاوی مقادیر کمی کلرید پتاسیم و سولفات منیزیم باشد،-مصرف بیش از حد آن برای سلامتی مضر است، به ویژه برای افرادی که مشکلات گوارشی از قبل موجود دارند. نباید به عنوان منبع آب آشامیدنی روزانه مصرف شود.
کارشناسان توضیح میدهند که برای نوشیدنیهای معدنی بطری، طبق «استانداردهای بهداشتی برای استفاده از افزودنیهای غذایی»، محتوای کلرید پتاسیم نمیتواند از 52 میلیگرم در لیتر تجاوز کند و طبق «استانداردهای بهداشتی برای استفاده از تقویتکنندههای تغذیهای»، میزان سولفات منیزیم نمیتواند از 50 میلیگرم در لیتر تجاوز کند. فقدان برچسبگذاری واضح محتوای افزودنی در آب معدنی نگرانیهایی را در مورد ایمنی آن ایجاد میکند.
آب معدنی صرفا یک ترفند بازاریابی توسط تولیدکنندگان است.
وبسایت یک برند معروف آب معدنی- بیان میکند که در حالی که آب تصفیهشده برای از بین بردن ناخالصیهای مضر، شش مرحله{1}}فیلترسازی میکند، اما مواد معدنی ضروری را نیز حذف میکند، بنابراین نمیتواند به طور کامل نیازهای بدن را برآورده کند. از سوی دیگر، آب معدنی مبتنی بر ایده مکملسازی مواد مغذی است. مقادیر مناسبی از افزودنیهای غذایی سازگار را به آب تصفیهشده اضافه میکند تا کیفیت آن را بهبود بخشد، تضمین میکند که به طور کامل فاقد مواد معدنی نیست و به افراد کمک میکند رژیم غذایی خود را بدون ایجاد عدم تعادل جدید تکمیل کنند.
در واقع منیزیم و پتاسیم مورد نیاز ما به طور کلی از رژیم غذایی روزانه ما به دست می آید، بنابراین نیازی به مکمل های خاصی نیست. "آب معدنی" فقط یک ترفند بازاریابی است. این در اصل یک بازی کلمه ای است که توسط تولید کنندگان و مصرف کنندگان انجام می شود. مردم می دانند که آب تصفیه شده آب سالمی نیست و آب معدنی بسیار گران است. بنابراین، تولیدکنندگان با هدایت سود، آب معدنی-محصولی کمهزینه- با مزایای افزوده مواد معدنی را "اختراع" کردند.
یک متخصص در مصاحبه ای گفت: ما آب معدنی را دندان مصنوعی می نامیم زیرا دندان های واقعی آب معدنی هستند.
آب معدنی اسیدی است و برای سلامتی مضر است.
بسیاری از کارشناسان تغذیه بر این باورند که رژیم قلیایی برای سلامتی مفید است، در حالی که رژیم اسیدی باعث افزایش ویسکوزیته خون و خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی می شود.
به عنوان مثال، گوشت قرمز یک غذای اسیدی است، در حالی که سبزیجات و ارزن بیشتر قلیایی هستند. از آنجایی که آب معدنی حاوی کلرید پتاسیم و سولفات منیزیم اضافه شده است، اینها در آب حل می شوند و به کلریدها و سولفات ها تجزیه می شوند که هر دو به شدت اسیدی هستند.
بنابراین، آب معدنی در واقع آب اسیدی است و مصرف طولانی مدت آن برای سلامت انسان مناسب نیست. پروفسور لینگبو اشاره می کند که مناسب ترین آب برای بدن انسان کمی قلیایی است و آب معدنی طبیعی و آب جوشیده عموما کمی قلیایی هستند.
آب معدنی طبیعی به راحتی جذب می شود و برای سلامتی بهتر است.
از آنجایی که بدن انسان می تواند مواد معدنی را از غذا به دست آورد، آیا نوشیدن آب معدنی طبیعی هنوز ضروری است؟ این کارشناس در پاسخ به سوال خبرنگار توضیح داد: آب معدنی طبیعی حاوی بسیاری از عناصر معدنی کمیاب است که بدن انسان نمی تواند آنها را از طریق غذا به دست آورد مانند استرانسیم و لیتیوم و همچنین آب معدنی طبیعی مخلوط متعادلی از مواد معدنی و عناصر کمیاب است که در طول صدها میلیون سال تشکیل شده است که بیشتر با نیاز بدن مطابقت دارد.
آب معدنی اضافه شده مصنوعی نمی تواند به مزایای سلامتی آب معدنی طبیعی دست یابد، زیرا عناصر اضافه شده مصنوعی مانند کلسیم و منیزیم زمانی که به آب اضافه می شوند، رسوب می کنند. علاوه بر این، مواد معدنی موجود در آب طبیعی رایگان نیستند، اما به شکل یون های هیدراته وجود دارند و به راحتی توسط بدن جذب می شوند. با این حال، هیدراتاسیون یک فرآیند طولانی است و مواد معدنی اضافه شده مصنوعی به راحتی با آب یون های هیدراته تشکیل نمی دهند. بنابراین، نوشیدن آب معدنی طبیعی به درستی برای سلامتی بهتر است.
